با تأسيس سازمان انرژي اتمي ايران در سال 1353 و در فاصله سالهاي 1355-1378 برنامه اكتشافي وسيعي با استراتژي بهره گيري از تكنولوژي اسپكترومتري و مغناطيس سنجي هوابرد براي پوشش حدود 600000 كيلومتر مربع آغـــــاز و بخش هايي از شمال خاوري، جنوب خاوري ، مركز و شمال باختري كشور را تحت پوشش قرار داد. همزمان گروههاي اكتشافي زميني نيز عمليات شناسايي زميني را در مناطق مستعد از جنبه زمين شناسي و احتمال كاني سازي آغاز كردند كه تا پيروزي انقلاب اسلامي شناسايي تعدادي بي هنجاري پرتوزا در آذربايجان و كــــار روي يافته هاي نيشابور، انارك و خسرين در شمال جازموريان بود. اين عمليات منجر به كشف ذخاير درخور توجهي نگرديد اما اطلاعات پايه مناسبي را فراهم ساخت .